Roken en Duiken

Tja, ik doe het zelf ook


Ja, ik weet het wel, ik doe het zelf ook, maar toch zou ik jullie eens een stuk willen overleggen dat ik van Internet heb gehaald. Het komt uit het NOAA Diving Manual. NOAA staat voor National Oceanic and Atmospheric Administration. Dit is een Amerikaanse overheidsinstelling die onderzoek doet naar de relatie tussen natuurlijke componenten op onze planeet. Als onderdeel daarvan heeft ze ook een groep van ongeveer 250 duikers in dienst. Het handboek dat voor hun duikende personeel gebruikt wordt, staat (deels) op Internet.


De URL is http://www.uwsports.com. Daar vind je (onder Divers E-zine) een link naar hun handboek. Paragaaf 3.1.3.4 gaat over roken en duiken, en hierbij is de vertaling.


Paragraaf 3.1.3.4


Fervente rokers, lees gewoon even verder. Hun uitgangspunt blijft natuurlijk wel dat duiken en roken niet een geweldige combinatie is. Het suggereert wel wat aanbevelingen voor hen die het roken niet kunnen of willen laten.


Roken beïnvloedt direct de mogelijkheid van de rode bloedlichaampjes om zuurstof te vervoeren. De rook in een typische (Amerikaanse) sigaret bevat ongeveer 4 procent koolmonoxide (40000 parts per million (ppm)). De gemiddelde concentratie koolmonoxide die tijdens het roken van één enkele sigaret wordt geïnhaleerd is 400-500 ppm, wat er voor zorgt dat er iets tussen de 3.8 en 7.0 procent koolmonoxyhemoglobine (HbCO, de chemische aanduiding van de verbinding van koolmonoxide en hemoglobine waardoor hemoglobine geen zuurstof meer kan opnemen) in het bloed komt. Bij niet-rokers is het niveau aan HbCO in het algemeen 0,5 procent


Het percentage HbCO in het bloed na voortdurende blootstelling aan gedurende12 uren of na het bereiken van een evenwicht is weergegeven in de tabel hiernaast.







































Voortdurende blootstelling aan koolmonoxide (ppm)



HbCO in bloed, %



50



8.4



40



6.7



30



5.0



20



3.3



10



1.7



-



0.5 (niet roker)



Bron: NOAA (1979)


 


 


In de hierna volgende tabel staat de relatie weergegeven tussen roken en het percentage HbCO in het bloed. Uit deze tabel blijkt dat het HbCO niveau in het bloed van duikers die roken, hoger is dat dit zou zijn als de duikers gedurende 12 uren zouden zijn blootgesteld aan 20 ppm koolmonoxide. (wat overeenkomt met het maximaal toegestane niveau van koolmonoxide bij duikers die lucht ademen (U.S. Navy)).
































Rookgewoonte



Gemiddeld HbCO niveau, %



Uitgeademd CO, ppm



Lichte roker (minder dan ½ pakje per dag)



3.8



17.1



Gemiddelde roker (meer dan ½ pakje, minder dan 2 pakjes per dag)



5.9



27.5



Zware roker (2 pakjes of meer per dag)



6.9



32.4



Bron: NOAA (1979)


   


Als we hierbij bedenken dat een zware roker ongeveer 8 uren nodig heeft om 75% van de koolmonoxide die is ingeademd weer uit te wassen, dan is het duidelijk dat het HbCO niveau (0.95 procent) zelfs voor een lichte roker die duikt binnen 8 uur nadat de laatste sigaret is gerookt, ongeveer twee keer zoveel is als bij een niet-roker (0.50 percent).


Het HbCO niveau bij een passieve roker (dat is een persoon die niet rookt, maar die is blootgesteld aan de rook van anderen) kan toenemen tot 5 procent na blootstelling aan een met rook gevulde ruimte. De dosis koolmonoxide die een roker opneemt na roken is giftig; het veroorzaakt veranderingen in de neurologische reflexen, resultaten tijdens psychomotorische testen, vermogen tot onderscheiding gebaseerd op waarneming en elektrocardiogrammen. Het leidt ook tot vermoeidheid, hoofdpijn, geïrriteerdheid, duizeligheid en verstoring van de slaap.


Andere korte-termijn effecten kunnen de duiker ook nadelig beïnvloeden. Bijvoorbeeld, naast het versnellen van verandering door aderverkalking in de bloedvaten, verhoogt sigarettenrook de bloeddruk en de hartslag. Rokers hebben moeiten met het uitademen van afvalstoffen en de ophoping van deze afvalstoffen kan het compenseren van druk in oren en sinussen moeilijk maken. De irriterende componenten in geïnhaleerde rook kunnen aanleiding geven tot een toename van slijm in de bronchiën en een chronische a prikkelende verandering in de bekleding van de bronchiën. Na een lange periode kunnen deze omstandigheden aanleiding geven tot een structurele verzwakking van de longen, zoals vochtophoping, door lucht vergrootte alveoli, of een long ziekte die obstructie veroorzaakt. Abcessen in de longen kunnen groter worden doordat gas wordt gevangen door een bronchiale obstructie en kunnen dan openbarsten. De verscheuring die daardoor ontstaat kan aanleiding geven tot openingen in aders, waardoor er luchtembolie kon ontstaan. Ook kunnen nicotine en koolmonoxide het ‘klitten’ van bloedplaatsjes doen toenemen, waardoor er klontering kan ontstaan die de stroming van bloed in de kleine bloedvaten kan (ver)hinderen. Deze conditie kan er de gevoeligheid van een persoon voor decompressieziekte verhogen.


Bij een studie van 93 marineduikers is gevonden dat het roken van sigaretten kan worden verbonden met afname van de longfunctie en een belangrijk en ongunstig effect hebben op de gezondheid van duikers (Dembert et al.1984). Andere onderzoeken, gerapporteerd door Dembert en andere coauteurs suggereren dat er een relatie is tussen roken en de kans op decompressieziekte. De schadelijke effecten van roken op het ademhalingssysteem en de bloedomloop van duikers duiden duidelijk aan dat duikers niet zouden moeten roken. Als duikers niet in staat zijn om helemaal te stoppen, dan zouden ze op z’n minst niet moeten roken verschillende uren voor het duiken.


Tot zover de vertaling van het artikel uit het handboek.


Er staan nogal wat gegevens, gehaald uit verschillende onderzoeken, die erop wijzen dat roken een niet echt gezonde bezigheid is, maar dat wisten we natuurlijk allang. Wat doen we hier nu mee? Ik weet ook dat het lekker is om een ‘paffertje’ te pakken na de duik. Maar als we ons nu eens zouden voornemen om niet meer te roken voordat we duiken.


Stel dat je van plan ben te duiken om een uur of tien, elf ‘s morgens. In dat geval geef je je lichaam een periode van een uur of tien (of meer als we op tijd naar bed gaan, maar daar durf ik het nu niet meer over te hebben…….) om een flink percentage van de koolmonoxide uit te ademen! Twee keer op een dag duiken wordt dan natuurlijk weer wat lastiger, en ook 's middags duiken is moeilijker.


Maar, doe je best, het is zeker de moeite waard.

Skip Navigation Links.
Skip Navigation LinksHome > Artikelen > Gezondheid > Roken en Duiken